منشور جهانی

لوحه ی استوانه ای کورش بزرگ در سال 1879 میلادی توسط « هرمز رسام »( باستان شناس بریتانیایی آسوری تبار ) در شهر بابل ( در کشور عراق کنونی ) یافته شد.

مانده نبشته

سرچشمه(ها): رز سرخ ،

شهر ری

      شهر ری یکی از باستانی‌ترین شهرهای جهان و ایران و از شهرهای استان تهران است. تاریخ بنا ری به زمان گروه های آریایی می‌رسد و ری از همه شهرهای ماد بزرگتر بود ری در واژه به چم شهر پادشاهی است. باشنده و جایدار ری را رازی می‌نامند ری در هنگامه‌ای پایتخت ایران بوده‌است. این شهر در درازنا تاریخ به نام گوناگونی خوانده می‌شده، راگا، رغه، ارشکیه، رام اردشیر، ام البلاد، ری شهر، و محمدیه از نامهایی بودند که ری در هر هنگامه به فرنامی با یکی از این نام‌ها خوانده می‌شده بنابرآنچه که در اوستا آمده ری سیزدهمین شهری است که درجهان ساخته شده‌است.

تاریخ ری

پیدایش ری

در بنای شهر ری ناسازگاری هایی هست.
              در کتاب نزهة القلوب آمده‌است ری را شیث بنی آدم بنا نهاده‌است. در مختصرالبلدان ابن فقیه بنای ری را به نوادگان «بیلان ابن اصبهان بن فلوج بن سام بن نوح» فرنام داده‌است.
     رابرت کرپتر، جهانگرد انگلیسی به پیروی از نویسنده  کتاب آثارالبلاد می گوید«ایرانیان بنای این شهر را به هوشنگ پسربزرگ کیومرث فرنام می‌دهند.»
             همچنین نویسنده کتاب هفت اقلیم می‌نویسد: "در بنای شهر ری اختلاف بسیار کرده‌اند بعضی برآنند که ری را رازبن اصفهان بن فگل نبشته بنا کرده و برخی گویند رازبن خراسان ساخته و بعضی گفته می‌کنند هوشنگ و کسانی هم روایت می‌کنند کیخسرو بن سیاوش"
            همچنین می‌گویند ری شهری است که فیروزبن یزدجرد بنا کرد و آن را رام‌فیروز نام نهاد در فرهنگنامه دهخدا آمده است: بانی ری، راز بن فاروس بن لواسان و به قولی شیس بنی آدم است. گروهی نیز بنای ری را به (روی) از فرزندان نوح و یا ری‌بن بیلان بن اصفهان بن فلوخ فرنام داده‌اند.

ری پیش از اسلام

           ری در هنگامه ی  پیش از اسلام مرکز بزرگ آیینی زرتشتیان بوده و به دست مدیران موبد گونه ای فرمانداری آیینی سان واتیکان در آن هست داشت و به گونه سره ری در هنگامه ماد ها و هخامنشیان وحتا پیش از آن نیز شهری سپندینه به شمار می‌آمد. جای گرفتن ری در راه راه ابریشم که از آنجا به هگمتانه می‌رفت زیاده بر سوی آیینی به ری ارزش بازرگانی نیز می‌داده‌است، بنابراین مردم ری دست بالا بازرگان و سودا گر  بوده‌اند.
            درونشد آریایی ها در کران هزاره دوم پیش از زایش مسیح به ری و جایداشت شاخه‌ای از آنها در راه گذر خود به شمال و باختر، نشانه ای از خود بر جای گذاشته که گواهان آن به گونه کوره‌های سفال پزی در کهریزک و نیز در سال ۱۳۷۳ در تپه معمورین در فرودگاه بین المللی امام خمینی به دست آمده‌است، پس از درونشد آریایی ها که با ارزشترین آنها ماد ها و پارس ها می‌باشند و در آمیختن آنها (مادها) با بومیانی که پیش از آنها در این سرزمین باشنده بودند این پهنه نیز در بخش بندی مادها به رماد رازی یا راگا، راگس که در جنوب تهران جای داشت جای گرفت (۷۲۰ - ۵۵۰ پ.ز) با پیروزی کوروش بر نیا خود آژدهاک در سال (۵۵۰پ.ز) پایه‌های نخستین امپراتوری بزرگ جهانی پی‌ریزی شده که هنگام دو سده تا سال (۳۳۰ پ.ز) زندگی یافت این امپراتوری زیاده برسرزمین‌های هست در کرانه فرمانداری ماد از خاور تا سند، باختر تا آسیای کوچک را نیز در بر می‌گرفت، در بخش بندی درونی دگرگونی چندانی فرنام به هنگامه ماد داده نشد و استان های مادی همچنان با همان نام بر جای ماندند در این هنگامه این پهنه در کرانه (رک) جای داشته‌است. در بند ۱۲ از ستون ۱ نبشته پارسی باستان گل نبشته بیستون آمده‌است:

 "داریوش شاه گوید: پس از آن، (فرورتیش) با سواران کم گریخت، سرزمینی (ری) نام در ماد سو روانه شد..."

  در بند ۱۱ ستون ۳ نبشته پارسی باستان بار دیگر از ری نام برده می‌شود:

"داریوش شاه می‌گوید: پس از آن من سپاه پارسی را از ری نزد ویشتاسپ فرستادم..."

          اسکندر مقدونی در پی گیری داریوش سوم از راه هگمتانه به ری وارد می‌شود و ویرانی‌ها به بار می‌آورد. پس از مرگ وی به دست سردارانش بخش شد و در این میان سلوکوس سردار نامی او با پیروزی بر آنتیگون بخش بیشتر آسیای باختری را فروگرفت و پی در پی سلوکی را در سال (۳۱۲ پ.ز) ریخت داد.

          در هنگامه سلوکیان، در ری زمین لرزه شدید روی داد، شهر بر شوند این زمین لرزه ویران شد و سلوکوس نخست (بین سالهای ۳۱۲-۲۸۰ پیش از زایش مسیح) شهر را دوباره ساخت و نام زادگاه خود اورپس را بر آن نهاد، به همین شوند در هنگامه سلوکیان از شهر ری به نام اورپس در تاریخ یاد می‌شود.

          در هنگامه اشکانیان به شوند اینکه نشانه ها بجا مانده از اشکانیان به دست پی در پی پسین ساسانیان از بین رفته‌است دانش های زیادی در دست نیست و لی آنچه آشکار است ری همچنان ارزش خود را نگه داری کرده و برج و باروی بزرگی در نزدیکی و آغاز چشمه سوربن یا چشمه علی کنونی که ویژه به شاهان و فرماندهان داشت ساخته شده‌است. در این هنگامه ری به گونه یک مرکز آیینی بازرگانی و میانه کشاورزی و دامداری به زندگی خود پایداشت داشته‌است.

          شهر ری در هنگامه ساسانیان از مراکز بزرگ آیینی زرتشتیان بود و در آن به دست موبدان موبد گونه ای فرمانداری آیینی سان واتیکان هست داشت. باید گفت ری در هنگامه ساسانیان شهر سپندینه نامیده می‌شد و آتشکده ی ری از بزرگترین آتشکده های آن هنگامه بود که نشانه های آن نیز هم اکنون هست.

ری پس از اسلام

          در هنگامه پس از اسلام که سپاه ایران در جنگ نهاوند از مسلمانان شکست خورد و فرمانداری مرکزی از بین رفت، کشور ایران و کشورهای زیر دست آن نیز به کندی تکه تکه گردیدند و فرمانداری هر شهر از که ری نیز از آن هاست به دست مرزبانان آن افتاد. پس از گشایش ری نو یا ری زیرین به دستور نعیم بن مسده و به دست همین زینبدی بنا شد و ری پیشین یا ری برین ویران شد. ری نو در جنوب خاوری ری پیشین بنا گردید.

          ری در آغاز سده چهارم هنگامه پرشکوهی از رشد و پهناوری خود را آغاز کرد و این هنگامه مرداویج دیلمی نخستین شاه خاندان زیاری بود. مرداویج در سال ۳۱۵ سفری در دیدگان ساستار آشکار شد و در سال ۳۱۹ سفری خود سالاری یافت و پایتخت خود را ری جای داد.

          ری در فرمانداری رکن الدوله پایتخت او فرنام می‌شد و در این زمان بازهم بر ارزش ری افزوده شد. در این هنگامه ری مرکز ساستاری فرهنگی ایران و جهان اسلام دگرگون شد و این کار فروغ دانش و ادب را در این شهر درپی داشت.

          ری در هنگامه اسلامی، پناه‌گاه فرمان‌داران بنی امیه بود. این شهر از کشمکش‌های آیینی آسیب بسیار دید و در سال ۶۱۷ هـ. ق مردم آن، در تاخت و تاز مغولان کشته شدند. هنوز نشانه ها تاخت مغولان از بین نرفته بود که ری بار دیگر در سال ۷۸۶ س.م به دست سپاهیان تیمور به ویرانه‌ای دگرگون شد و از آن پس، دیگر روی آبادی به خود ندید. ویرانه‌های ری پیشین هنوز نزدیک شهر کنونی ری مانده  است.

نام گذاری

            ری در واژه به چم شهر پادشاهی است. باشنده و جایدار ری را رازی می‌نامندهمچنین شیخ ربوه دمشقی (درگذشته 727 سـ) نوشته است:
             از ری به چم نیکویی یاد شده است همچنین (راج) یا (راک) از نام‌های ری به چم برلیان و تابان است ری در تاریخ پرپیشینه خود، اسم ها و برنام‌های پر شماری را داشته است که در هر هنگامه به فرنامی با یکی از این نام‌ها خوانده می‌شده.

نام های پیشین ری

            آرساسیا، آرساکیا، ارشکیه، اروپس، اروپوس، اَلرّی، اورپا، اورپُس، ائوروپوس، بت رازیکایه، حضرت عبدالبزرگ، دورا، رِ، راجیس، راجیش، راجیک، راز، رازی، رازوک، راژس، راک، راکس، راکیا، راگ، راگا، راگای، راگز، راگس، راگو، راگیا، راگیانا، رام اردشیر، رام پیروز (رام فیروز)، رائی، راورُپُس، رای، رغه، رک، رگ، رگا، رگس، رگه، ری ارشیر، ریشهر، شیخ‌البلاد، ماد پایین، ماد راجیانا، ماد رازی، ماد راگیان، ماد رگیانا، ماد سفیلا، محمدیه، مدی، ئوروپوس.

          در آغازین فرهنگنامه تطبیقی، زیادی گونه و بخشی از نام ها و برنام ها یاد شده ری به شوند ناسازگاری در گویش‌ها و سامان و حتا گمانی بر شوند نادرستی نویسندگان به گونه‌های گوناگون بیان شده است.

           نکته دیگر آنکه نام های ری همه گفته نشده و نیاز به پژوهش بیشتری دارد. به فرنام نمونه عروس‌البلادو ام‌البلاد دو تا از برنام ها نامور ری هستند که در پهرست بالا از خامه افتاده است. همچنین در یک شوند پیوسته به 520 سفری مهی آمده است. منوچهر پیشدادی شهر ری را که خراب بود از نو بنا نهاد و آن را (ماه جان) نامید.ژان شاردن جهانگرد و جهانگرد هنگامه صفوی نیز در شمار برنام ها و فرنام ها ری (باب الابواب الارض)، (سوق العالم) و (بلدة البلاد) را یاد می‌کند. همچنین درباره ی نام ری، در گل نبشته های بیستون در آن گل نبشته ای است که به زبان مادی می‌باشد راگا نگارش کرده و در گل نبشته دیگر که به زبان تورانی است (راگ کا ان( همچنین در یک نبشته زمین شناسی سده چهارم سفری از ری به نام (مهدیه) یاد شده و در شوند این نام‌گذاری نوشته است: زیرا مهدی در روزگار منطور در ری اقامت داشت و رشید در آنجا زاده شد.

تاریخ سود جستن از نام های ری

          نام ری در سرچشمه های باستانی بار ها و به گونه ها گوناگون برده شده‌است. در پیوست‌های نا آیین نامه ای فرنام به تورات کتاب سپندینه یهودیان به نام‌های «توبیت» و «ژودیت» به سامان این شهر به نام «راگس» و «راگو» یاد شده‌است.

           در کتاب سپندینه زرتشتیان نام ری از چند سوی برده شده‌است. یکی از آن سوی که این شهر زادگاه زرتشت بوده که آن را به نام «رغه» و «راگا» یاد شده‌است. در گل نبشته بیستون که سنگ نبشته‌ای از داریوش است نیز رگا نامیده شده‌است.

          سلوکیان به ری «اروپا» و اشکانیان«ارشکیه»برنام داده بودند. اشکانیان این شهر را پایتخت خود جای داه بودند. ولی هنگامی ساسانیان به پادشاهی می‌رسند دوباره این شهر را به نام باستانی آن، «ری» نامیدند.

           در بسیاری از سرچشمه ها اسلامی «محمدیه» فرنام دیگری برای ری یاد می‌شود. این شمار نام برای شهرری از آن سوی بود که هر کدام از شاهان که کمر به آبادانی این شهر می‌بستند نام دل‌خواه خود را بر آن می‌نهادند.

زمین شناسی
         شهر ری کرانه‌ای است با پهنه ۲۲۹۳ کیلومتر مربع، از شمال به شهرستان تهران، از جنوب به شهرستان قم از خاور به شهرستان ورامین و شهرستان پاکدشت، از باختر به شهرستان‌های اسلامشهر، رباط کریم و زرندیه کران می‌شود پهنه بخش سه‌گانه شهرستان ری: بخش مرکزی 174؛ بخش کهریزک543، و فشاپویه 1645 کیلومتر مربع می‌باشد شهر ری مرکز شهرستان ری بین هم بستان زمین شناسی '۳۶°۳۵ شمالی، '۲۶°۵۱ خاوری هست شده است. بلندای این شهر از رویه دریا 1062 متر است. شهر ری در جنوب‌خاوری شهر تهران است. درازا  ری تا مرکز شهر تهران مرز بر 14 کیلومتر است.

آب و هوا

           هوای شهر ری میانجی و خشک می‌باشد. دست بالا میزان گرما در تابستان ۴۲ میزان سانتی گراد بالای صفر و دست کم در زمستان به ۴ میزان سانتی‌گراد زیر صفر می‌رسد. میزان باران سالیانه شهر ری به دست ۲۰۰ میلی‌متر است.

نا همواری ها

           شهرستان ری در دشت هست گردیده و کوه‌های آن بلندای زیادی ندارند. این کوه‌ها آمیخته از:

1. کوه بی بی شهربانو:این کوه در خاور شهر ری و پیوست به آن می‌باشد. کوه بی‌بی شهربانو در خاور شهر ری و بلندایش از رویه دریا 1535 متر است.
2. کوه آراد:این کوه در مرکز شهرستان ری مرز درازای بخش‌های کهریزک و فشاپویه جای گرفته است. کوه آراد در 9 کیلومتری شمال‌خاوری حسن آباد هست شده و بلندای آن 1428 متر است. از این کوه به نام (اراده) هم یاد شده است. همچنین در یک نگاشتار پیوسته به سال 1307 سفری مهی هنگامه ناصرالدین‌شاه قاجار که به دست دو نفر از مهندسین ایرانی آن هنگام نگار شده بود. از کوه آراد با نام کوه (اراد) یاد شده است. همچنین در کتاب زمین شناس مفصل ایران کوه آراد با نام کوه (حسن‌آباد و کنارگرد)یاد دشه است.
3. کوه مره:این کوه در جنوب باختری شهر ری و در جنوب شهر حسن‌اباد و رودشور جای گرفته است. و بلندای آن 1503 متر است.
4. دامنه های شمالی کورابلاغ:کوه کورابلاغ یکی از کوه‌های پهنه مرکزی ایران است که در جای هم رسی چهار شهرستان زرندیه، ساوه، ری و قم هست شده است. بخش زیاد این کوه و دو بلندای آن 1915 متر و 1940 متر در شمال استان قم هست شده است. جنوب باختری شهرستان ری به دامنه های شمالی این کوه پیوست. و بخش خاوری کوه (گوی داغ) در شمال کوه کورابلاغ در شهرستان ری هست شده است.

رودخانه ها

              چندین رود نامور و با ارزش ایران که به حوضه البرز مرکزی ایران روان هستند همانند رودهای کرج، شور فشاپویه، جاجرود (در ناحیه مرز خاوری شهرستان ری) در شهر ری جریان یافته و سپس به رودهای کرج و جاجرود می‌پیوندند.

1. رودخانه کرج از کوه البرز سرچشمه گرفته و پس از گذر از چندین شهرستان استان تهران به حوضه دریاچه نمک قم می‌ریزد. این رودخانه با سوی شمال‌باختری - جنوب‌خاوری سرتاسر شهرستان ری را می‌پیماید و پس از پیوستن به یکی از شاخه‌های جاجرود به دریاچه نمک قم می‌ریزد.
2. رودخانه ی جاجرود: رودخانه جاجرود یکی از رودهای همیشگی و با ارزش شهرستان استان تهران است که با راه سره جنوبی جاری است و در پایان به دریاچه نمک استان قم می‌ریزد. شاخه‌ای از این رود از ناحیه مرز خاوری شهرستان ری گذر می‌کند.
3. رود شور فشاپویه: رود درازناانی شور با سوی شمال‌باختری-جنوب‌خاوری پهنه شهرستان ری را طی می‌کند. این رود از 6 کیلومتری جنوب حسن‌آباد فشاپویه گذر می‌کند و به شوره‌زار خاور حوض سلطان قم می‌ریزد. چندین رودخانه کوتاه هم از شهرری گذر می کنند. برخی از آنها آمیخته از رودخانه جعفرآباد یا دربند، رودخانه سرخه حصار و رودخانه کن.

پوشش گیاهی

          شهرستان ری به گونه آب و هوا نیمه صحرایی، دارای جنگل سرشتی نیست و جنگل دست کاشت آن نزدیک به 387 هکتار است. اما از دید مرتع فرناما توانمند است و با 166200 هکتار در میان 12 شهرستان استان تهران پس از فیروزکوه، ساوجبلاغ و دماوند پایه چهارم را داراست. درختان گز و از گیاهانی که کاربرد دارویی دارند مانند خاکشیر، گل گاوزبان، کاسنی، کرچک و پونه در بسیاری جای ها می‌روید.

راه ها

          شهرری در راه راه آهن تهران ـ مشهد و تهران ـ بندر ترکمن و در 15 کیلومتری ایستگاه راه آهن تهران جای دارد. سابر راههای دسترسی به این پهنه آمیخته از:

1. راهی به سوی جنوب باختری که از کنار دریاچه ی قم می گذرد و 125 کیلومتر از شهر ری تا قم درازا دارد.
2. راهی به سوی جنوب خاوری از راه بزرگ راه به درازای 40 کیلومتر که به شهر ورامین می پیوندد.
3. بزرگ راه تهران ـ قم
4. راه کمربندی که بزرگ راهش با ارزش است و راه پیشین کرج و بزرگ راه در 4 کیلومتری تهران ـ کرج هست.
5. راه های روستایی که به شهر رهنمون می شوند.

          این شهرستان از دید بخشبندی کشوری دارای ۳ بخش «فشاپویه-کهریزک- مرکزی» و ۶ دهستان و ۱۳۰ روستای دارای باشنده‌ است باشندگان شهرستان بر پایه آمار سال 1385 نزدیک بر 297711 یکان است.

نشانه های تاریخی

          ری تنها پهنه باستانی استان تهران است که دارای نشانه ها تاریخی و مکان‌های دیدنی زیادی است. این پهنه میانه پهناوری گردشگری آیینی استان تهران نیز به شمار می‌آید. دلربایی‌های تاریخی شهرستان ری بر دلربایی‌های سرشتی پهنه پیروز است. پیشینه درازناک و پیشینه کهن ری شوند شده که نشانه ها تاریخی پیشین مانند باروی ری برین - که پیوست به سده‌های پیش از زایش مسیح است - در این شهر هست. برخی از با ارزشترین نشانه ها تاریخی‌های شهر ری آمیخته از:

نشانه ها تاریخی پیش از اسلام :

• تپه میل- آتشکده بهرام
• چشمه علی
• باروی ری دژ رشکان

 نشانه ها تاریخی پس از اسلام:

• بازار ری
• کاروانسرای شاه عباسی
• برج طغرل
• قلعه طبرک
• استودان گبرها
• برج نقاره خانه
• زندان هارون
• گنبد امیر اینانج
• کاروانسرای کنار گرد
• قلعه گبری

مکان های آیینی

            شهرری بیش از آنکه به شوند نشانه ها تاریخی و باستانی نامور باشد، به فرنام یک شهر آیینی شناخته می‌شود. آرام‌گاه‌های پر شماری از خاندان به امامان شیعیان در شهر ری هست. آرامگاه شاه عبدالعظیم یکی ازبا ارزش‌ترین نشانه ها آیینی شهرستان ری است. برخی از با ارزشترین آرامگاه‌های شهر ری آمیخته از:

• آرامگاه ابن بابویه
• آرامگاه امام زاده ابراهیم
• آرامگاه امام زاده حمزه
• آرامگاه امام زاده ابوالحسن
• آرامگاه امام زاده ابوالقاسم
• آرامگاه امام زاده اسماعیل
• آرامگاه امام زاده ایوب و یوشع
• آرامگاه امام زاده حسین
• آرامگاه امام زاده رقیه
• آرامگاه سه برادران
• آرامگاه امام زاده شاهزاده ابراهیم و شاهزاده اسحاق
• آرامگاه امام زاده شاهزاده حسین
• آرامگاه امام زاده شعیب
• آرامگاه امام زاده طاهر
• آرامگاه امام زاده عبدالله
• آرامگاه امام زاده علی و قاسم
• آرامگاه امام زاده عین و غین
• آرامگاه امام زاده غیبی
• آرامگاه امام زاده هاجر خاتون
• آرامگاه امام زاده هادی
• آرامگاه امام زاده یعقوب
• آرامگاه امام زاده بی بی زبیده
• آرامگاه امام زاده بی بی شهربانو
• آرامگاه جوانمرد قصاب
• آرامگاه سه دختران
• آرامگاه شاه عبدالعظیم

اماکن دیگر ری

محله ها

              محلّه باطان، پالانگران، جیلاباد (یا گیلاباد)، دررشمان، درشهرستان، درعابس، درکنده، در مصلحگاه، دروازه جاروب بندان، دیرینه قبه، رویان، زامهران، زعفران جای، ساربانان، سرای ایالت سیزین، شافعیّه فخرآباد، فلیان (یا بلیان)، کلاهدوزان، کوی اصفهانیان، کوی فیروزه، مهدی آباد، ناهک(یا ناهق)، نصرآباد و مشهد امیرالمؤمنین.

کوچه ها و خیابان ها

               کوچه حنظله، آیینار، ساسان، الموالی، صوفی، در بازار روده (حسن صباح در آنجا خانه داشت)، خیابان سرکه در سده دوّم و سوّم سفری ناموری و بزرگی داشت، خیابان ساربان(یا ساربانان) و زیاده بر این ها خود بازارها در جای خیابان ها بودند.

بازارها

                بازار باب الجبل، باب سین، باب هشام، بلیان، چهارسوق یا چهار بازار، بازار دهک نو، بازار روده، که این بازار از همه بازارها ساختمانی تر و آبادتر بوده‌است. بازار ساربانان، بازار نرمه یا رسته نرمه، که پیوست به دیه نارمک است و بازار نصرآباد بازارها گویا بیشتر آشکار و بدون طاق بوده‌است.

دروازه ها

               دروازه آهنین، باطان، که از آنجا به سوی عراق و بغداد می‌رفتند. دروازه بلیّان که این کران جوانمرد قصاب امروزی هستکه از آنجا به قزوین می‌رفتند، دروازه جاروب بندان، باب الحراب دروازه حنظله، دروازه خراسان، دروازه دولاب، در راس الروده، در رشقان یا رشکان، در زامهران باب سین یا باب الصّین، باب الصبرین، در عابس، درغناب، درکنده، دروازه کوهکین که از آنجا به طبرستان می‌رفتند، باب المدینه یا در شهرستان، در مصلحگاه و دروازه هشام که از آنجا به قومس و خراسان می‌رفتند.

گورستان ها

               به شوند پیشینه ری گورستان‌های پیشینی در شهر ری جای دارد که گور بسیاری از ناموران تاریخی و آیینی ایران است. گورستان ابن بابویه، گورستان امام زاده عبدالله، گورستان شاه عبدالعظیم، گورستان بهشت زهرا از این گروه هستند.

ناموران شهر ری

                محمد بن زکریای رازی، شیخ صدوق، شیخ ابوالگشایش رازی، صوفی رازی، شیخ سرهنی، بدیع الزمان فروزانفر، خجندی رازی از ناموران دانش، فرهنگی، دلاوری و ادبی شهرری هستند.

دارایی

                بازرگانی، پیشه وری، کشاورزی و دامداری از پیشه های ریشه ای باشندگان شهر ری به شمار می‌رود. شهر ری از دید کشاورزی بسیار پویا و ۵۰٪ آن از راه پیشه وری و مکانیزه و مانده به روش نیمه مکانیزه و باستانی انجام می‌گیرد، فرآورده‌های کشاورزی آمیخته از گندم، گیاهان، علوفه‌، پنبه، چغندر قند و ذرت و تره‌بار می‌باشد. از گونه باغداری ۲۰۰۰ هکتار از زمین های شهر ری را تاکستان پوشانده و ۲۰۰۰ هکتار آن آمیخته از سیب گوجه، آلو، زرد آلو، هلو، آلبالو و گلابی است. سوی آبیاری زمین‌های زیر کشت و باغ ها از چاه‌های مغاک و نیمه مغاک سود جسته می شود. وانگهی سامان سره کشاورزی استان تهران برای راهنمایی آب رودخانه کن به پهنه کم آب فشاپویه کانالی در ۲ فاز گود کرده که آب مورد نیاز پهنه فشاپویه را فراهم می‌نماید.

              در رشته پیشه وری، کارخانه های پیشه وری و زای وری باشنده در شهرستان ری نیروهای زیادی به خود گیرش نموده که آمیخته از: پالایشگاه تهران، روغن پارس و اسو، چیت سازی ری، گلیسیرین و صابون دولتی (اتکا)، ریسندگی و بافندگی ممتاز ایران، توری بافی ایران، بنز شرق، ریسندگی الیاف، سیمان ری، کنسرو سازی شمشاد، روغن ورامین، شرکت سهامی کفش اطمینان، روغن نباتی گل، ظروف لعابی قائم، روغن نباتی مارگارین، پلاسکو سازی (سانتال)، دیگر زای وری پیشه وری این شهرستان را در دست دارند که از دید دارایی و هست بازار کار بخش به سزایی را در رشته دارایی انجام می دهد.

ناموری شهر ری

               ناموری ریشه ای شهر ری بیشتر به شوند هست بارگاه شاه عبدالعظیم حسنی در آن بوده‌است. به گونه ایکه تا سال‌ها پیش از آن به (شاه عبدالعظیم) یاد می‌شد، زیاده اینکه این شهر از پیشینی ترین جای های کشور نیز به شمار رفته، نشانه ها باستانی فراوانی را در خویش جای داده‌است.

                در هست شهرری را می‌توان مادر تهران دانست ولی با گسترش تهرانو گزینش آن به فرنام پایتخت، از روی کرد به ری کاسته شد.

               جایداشتن پالایشگاه تهران در کرانه آن، ارزش زمین شناسی، دارایی و هازمانی آن را دوچندان کرده‌است. ری به دلیل جایگرفتن بارگاه امام‌زادگان بسیاری که نامورترین آن ها آنها آرامگاه شاه عبدالعظیم می‌باشد یکی از میانه‌های آیینی ایران فرنام میگردد. کوچه‌های پایانی خیابان عظیم‌آباد شهر ری را تا چندی پیش، سر کوره‌ها می‌نامیدند چرا که در سوی های این محله کوره‌های آجرپزی بود. 

مانده نبشته

برچسب ها: شهر ری ، آریا ، ماد ، تهران ، راگا ، رغه ، ارشکیه ، رام اردشیر ، ام البلاد ، ری شهر ، محمدیه ، نزهة القلوب ، شیث بنی‌آدم ، مختصر ابلدان ، ابن فقیه ، بیلان ابن اصبهان بن فلوج بن سام بن نوح ، رابرت کرپتر ، آثار البلاد ، هوشنگ ، کیومرث ، هفت اقلیم ، راز بن اصفهان بن فلوح ، رازبن خراسان ، کیخسرو بن سیاوش ، فیروزبن یزدجرد ، رام‌فیروز ، راز بن فاروس بن لواسان ، قولی شیس بنی آدم ، روی ، فرزندان نوح ، ری‌بن بیلان بن اصفهان بن فلوخ ، زرتشتیان ، واتیکان ، جاده ابریشم ، هگمتانه ، کهریزک ، تپه معمورین ، فرودگاه بین المللی امام خمینی (ره) ، پارس ، راگس ، کوروش ، آژی دهاک ، سند ، آسیای کوچک ، فرورتیش ، داریوش ، ویشتاسپ ، اسکندر ، داریوش سوم ، سلوکوس ، آنتیگون ، آسیای باختری ، سلوکیان ، سلوکوس نخست ، اورپس ، اشکانیان ، ساسانیان ، چشمه علی ، جنگ نهاوند ، نعیم بن مقرن ، مرداویج دیلمی ، زیاری ، رکن الدوله ، بنی امیه ، مغولان ، تیمور ، رازی ، شیخ ربوه دمشقی ، راج ، راک ، برلیان ، تابان ، آرساسیا ، آرساکیا ، اروپس ، اروپوس ، اَلرّی ، اورپا ، اورپُس ، ائوروپوس ، بت رازیکایه ، حضرت عبدالبزرگ ، دورا ، رِ ، راجیس ، راجیش ، راجیک ، راز ، رازوک ، راژس ، راکس ، راکیا ، راگ ، راگای ، راگز ، راگو ، راگیا ، راگیانا ، رام ، اردشیر ، رام پیروز (رام فیروز) ، رائی ، راورُپُس ، رای ، رک ، رگ ، رگا ، رگس ، رگه ، ری ارشیر ، ریشهر ، شیخ‌البلاد ، ماد پایین ، ماد راجیانا ، ماد رازی ، ماد راگیان ، ماد رگیانا ، ماد سفیلا ، مدی ، ئوروپوس ، فرهنگنامه تطبیقی ، عروس‌البلاد ، ام‌البلاد ، بی بی شهربانو ، کوه آراد ، حسن آباد ، اراده ، ناصرالدین‌شاه قاجار ، حوض سلطان قم ، رودخانه جعفرآباد ، دربند ، سرخه حصار ، رودخانه کن ، فیروزکوه ، ساوجبلاغ ، دماوند ، درختان گز ، خاکشیر ، گل گاوزبان ، کاسنی ، کرچک ، پونه ، تپه میل ، آتشکده بهرام ، باروی ری ، دژ رشکان ، بازار ری ، کاروانسرای شاه عباسی ، برج طغرل ، قلعه طبرک ، استودان گبرها ، برج نقاره خانه ، زندان هارون ، گنبد امیر اینانج ، کاروانسرای کنار گرد ، قلعه گبری ، شاه عبدالعظیم ، ابن بابویه ، امام زاده ابراهیم ، امام زاده حمزه ، امام زاده ابوالحسن ، امام زاده ابوالقاسم ، امام زاده اسماعیل ، امام زاده ایوب و یوشع ، امام زاده حسین ، امام زاده رقیه ، آرامگاه سه برادران ، شاهزاده اسحاق ، امام زاده شاهزاده ابراهیم ، امام زاده شاهزاده حسین ، امام زاده شعیب ، امام زاده طاهر ، امام زاده عبدالله ، امام زاده علی و قاسم ، امام زاده عین و غین ، امام زاده غیبی ، امام زاده هاجر خاتون ، امام زاده هادی ، امام زاده یعقوب ، امام زاده بی بی زبیده ، امام زاده بی بی شهربانو ، جوانمرد قصاب ، سه دختران ، محلّه باطان ، پالانگران ، جیلاباد ، گیلاباد ، دررشمان ، درشهرستان ، درعابس ، درکنده ، در مصلحگاه ، دروازه جاروب بندان ، دیرینه قبه ، رویان ، زامهران ، زعفران جای ، ساربانان ، سرای ایالت سیزین ، شافعیّه فخرآباد ، فلیان ، بلیان ، کلاهدوزان ، کوی اصفهانیان ، کوی فیروزه ، مهدی آباد ، ناهک ، ناهق ، نصرآباد و مشهد امیرالمؤمنین ، کوچه حنظله ، آیینار ، ساسان ، الموالی ، صوفی ، در بازار روده ، خیابان سرکه ، خیابان ساربان ، حسن صباح ، بازار باب الجبل ، باب سین ، باب هشام ، چهارسوق یا چهار بازار ، بازار دهک نو ، بازار روده ، بازار ساربانان ، بازار نرمه ، رسته نرمه ، دیه نارمک ، بازار نصرآباد ، دروازه آهنین ، باطان ، عراق ، بغداد ، دروازه بلیّان ، قزویندروازه جاروب بندان ، باب الحراب دروازه حنظله ، دروازه خراسان ، دروازه دولاب ، در راس الروده ، در رشقان ، رشکان ، در زامهران ، باب الصّین ، باب الصبرین ، در عابس ، درغناب ، دروازه کوهکین ، طبرستان ، باب المدینه ، در شهرستان ، دروازه هشام ، قومس ، خراسان ، پالایشگاه تهران ، روغن پارس و اسو ، چیت سازی ری ، گلیسیرین و صابون دولتی (اتکا) ، ریسندگی و بافندگی ممتاز ایران ، توری بافی ایران ، بنز شرق ، ریسندگی الیاف ، سیمان ری ، کنسرو سازی شمشاد ، روغن ورامین ، شرکت سهامی کفش اطمینان ، روغن نباتی گل ، ظروف لعابی قائم ، روغن نباتی مارگارین ، پلاسکو سازی (سانتال) ، خیابان عظیم‌آباد ،

نبرد واژگان 009

اسپری: افشانه
پروژه: کارنهاد
حضور: پیشگاه
عرفانی: رازوارانه
مبارک قدم: فرخ پی
معاصر: هم روزگار
منظره: چشم انداز

برچسب ها: اسپری ، افشانه ، پروژه ، کارنهاد ، حضور ، پیشگاه ، عرفانی ، رازوارانه ، مبارک قدم ، فرخ پی ، معاصر ، هم روزگار ، منظره ، چشم انداز ،

به تخت نشستن بوراندخت

     پوراندخت(ابوران، بوران، پوران، پوراندخت، توراندخت) نخستین شاهنشاه زن ساسانی و دختر خسرو پرویز شاهنشاه ساسانی است. ریخت واژگانی این نام در سرچشمه های گوناگون آمده است. یوستس در نام نامه ی خود گونه درست نام وی را بوران دخت گزارش نموده و واژه ی «بور»به همراه پسوند( آن) که پسوند نسبت است ، ساخته شده و چم گلگون می دهد.

مانده نبشته

برچسب ها: بوراندخت ، پوراندخت ، خسرو پرویز ، استاد پور داود ، تاریخ ایران ، کمبریج ، دمرگان ، سکه های ساسانی ، شهربراز ، فرهنگ جامع شاهنامه ، زنجانی ، اردشیر سوم ، رستگار فسایی ، فرهنگ نام های شاهنامه ، فرایین ، استو ، از آفرینش تا یزدگرد ، جوانشیر ، کیوان شهریاری ، اساتیر ایران و بین النهرین ، شیرویه ، آذرمیدخت ، ایران در آستانه ی یورش تازیان ، تیسفون ، خوارزمی ، مفاتیح ، سعیده ، دادگستر ، بلعمی ، حمزه اصفهانی ، پیروز خسرو ، چلیپای عیسی مسیح ، گنگ دژ ، بیت المقدس ، روم ، هراکلیوس ، هفته نامه ی امرداد ، شیرین احمدی ،

آرتمیس نخستین بانوی دریانورد و فرمانده نیروی دریایی هخامنشیان

آرتمیس نخستین بانوی دریانورد و فرمانده نیروی دریایی هخامنشیان

     آرتمیس یا آرتمیز در چم راست گفتار بزرگ فرمانده بزرگ نیروی دریایی خشایارشا در جنگ یونانیان بود که با خردمندی و کارآمدی بی همتای وی نیروی دریایی و رزمناوهای تریوم و صدها ناو نبرد ناو ناوچه را رهبری کرد و با فرماندهی درست بایسته خویش سپاه یونان را در هم شکست. این زن فرمانده از رایزنان جنگی خشایارشا نیز بود.آرتمیس چهره ای شگفت انگیز در تاریخ ایران باستان است و شاید گزافه نگفته باشیم در تاریخ سر تا سر جهان میباشد ..او نخستین بانویی است که در فرنام فرماندهی نیرومند ترین نیروی دریایی جهان و هموند شورای عالی پدافندی و وزارت جنگ و وزارت پدافندی هخامنشیان و همچنین فرماندهی سپاه باختری ایران جایدار در کاریه خویشکاری می کرد .این بانو در سال 480 پیش از زایش مسیح با پنج رزمناو سنگین تریوم و هشت هزار سپاهی پیاده آمیزه از هشت هنگ و دو گردان ششصد نفره از نیروهای کارآمد گارد جاویدان که به دست خشاریارشا برای پاسداری از بانو آرتمیس فرستاده شده بودند در جنگ سالامیس باشنده شد ..

    وی را از سویی یونانی می دانیم و از سویی خشن ترین دشمن یونانیان میدانیم و از سویی دلاور ترین فرمانده ایرانی که افزون بر اینکه شکست سنگینی بر یونانیان وارد کرد نیرو های دریایی فنیقیه را که از نبرد فرار میکردند و در مرزهای پدافندی ایران شکاف ایجاد کرده بودند را دنبال نمود و افزون بر غوته ساختن ناوگان فنیقی ناوگان یونانی را که در شکاف  وارد شده بود و آرمان تازش از پشت به ناوگان ایران را داشت شکست بسیار نابود کننده و سختی داد.با این حال هنوز چهره این بانو پر رمز و راز مانده است.حال آنکه پس از شناخت پادشاهی هخامنشیان و روش چرخاندن ارتش و ساتراپی های آن سختی خود به خود چاره می شود .ایران در هنگامه ی هخامنشی گستره ای فراوان یافته بود و یکی از ساتراپ های با ارزش در مرز با یونان کاریه به پایتختی هالیکار ناسوس بود در این ساتراپ شاهانش خود را ایرانی میدانستند و هرگز زیر بار یونان نرفتند ولی ساکنان شهر دست بالا بازرگانان و کشاورزان یونانی سفر کرده بودند ..

    ناموری آرتمیس در همه ی هنگامه ماند داشت و حتا در هنگامه ی ساسانی و اسلامی نام بسیاری از دختران دربار حتا شاهان سلجوقی آرتمیس بود و او بسیار دلخواه شاهان میهن دوست بسان ملکشاه سلجوقی، جلال الدین خوارزم و شاه عباس بود و پیش از اسلام نیز که گفتنش نیاز ندارد که چه بسا نام بسیاری از دختران ایرانی آرتمیس بود .بانو آرتمیس در سال 480 پیش از زایش مسیح با سیصد فرمانده و ناوران نامور ایرانی در نبرد سالامیس و ترموپیل شرکت کرد و چون تنها زن فرمانده ارتش ایران در همه جنگ بود و ایرانیان بیننده ی دلاوری بانوی زیبای ارتش خویش بودند به جوش خروش درآمده و دلیرانه می جنگیدند تا مبادا به بانو آسیب برسد به ویژه دو گردان پاسدار جان بانو که از سپاه جاویدان بودند اآچنان دلاوری کردندکه بانو نیز به وجد آمد و این دلاوری شوند شیفتگی وی تا زمان کنونی نیز شده ..

    شوربختانه بیشتر دانش های ما از وی از هرودوت است مردی از خاندان سفر کردگان که دشمن درجه یک خاندان لیگدامیش خاندان ملکه آرتمیس بود و سر ناسازگار ایرانی بودنش به دست همین خاندان وییرک به یونان شد هر چند هرودوت ساستاری ناسازگار ایرانی داشت و گاهی سخنانش بر ناسازگار بانو است اما وی نیز نتوانسته سخنان نیشداری برملکه ببندد و در جایی از زیبایی و دلاوری بانو سخن گفته و گاهی نیز با سخنان نیش دار او را بدنام کرده.

    آرتمیس زیاده بر دلیری و زیبایی دارای بینشی سره در کارهای جنگی بود به ویژه در کارهای نبرد ناوگان های جنگی و به دید تیمستوکل پیشوای آتنی دشمن ایران (در هنگام لشکر کشی خشایار شا) آرتمیس یکی از برجسته ترین دریاسالاران جهان بوده که دشمن دیرینه یونانیان بوده و آن اندازه که یونانیان از وی می ترسیدند از سایر فرماندهان ایرانی نمی ترسیدند.

برچسب ها: آرتمیس ، خشایارشا ، تریوم ، شورای عالی پدافندی ، وزارت جنگ ، وزارت پدافندی ، کاریه ، گارد جاوید ، جنگ سالامیس ، هالیکار ناسوس ، سلجوقیان ، ملکشاه سلجوقی ، جلال الدین خوارزم ، شاه عباس ، نبرد ترموپیل ، هرودوت ، خاندان لیگدامیش ، تیمستوکل ، آتن ،

نگارش خجسته جشن نوروز در گاهشمار جهانی سازمان ملل

رایزنی برای نگارش خجسته جشن نوروز در گاهشمار جهانی سازمان ملل



برای نگارش پای این دستک اینجا را کلیک کنید
اگر هموند کلوب دات کامی اینجا را هم کلیک کن

برچسب ها: نوروز ، سازمان ملل ،

منوشان

منوشان: Manooshan
به چم پهلوان و زورمند. نام فرماندار پارس به روزگار شاه کیخسرو کیانی.

برچسب ها: منوشان ، هفته نامه ی امرداد ، شاه کیخسرو کیانی ،

مهان

مهان: Mahan
منسوب به ماه. نام دختر رستم، همسر گیو و مادر بیژن است.

«مهین ومهان، بانوی گیو بود
که دخت گزین رستم نیو بود»

برچسب ها: مهان ، هفته نامه ی امرداد ، رستم ، گیو ، بیژن ، ماه ،

آریوبرزن

     آریوبَرزَن (در زبان یونانی Aριoβαρζάνης) نام سردار ایرانی بود که در کوه های پارس در برابر سپاه اسکندر مقدونی گجستک ایستادگی کرد و خود و سربازانش تا واپسین تن کشته شدند.نام آریوبرزن در پارسی کنونی به گونه آریابرزین هم گفته و نوشته می‌شود که به چم ایرانی باشکوه است.

نگاره ای نو از آریوبرزن

مانده نبشته

برچسب ها: آریو برزن ، کوه های پارس ، اسکندر مقدونی ، آریابرزن ، کهکیلویه و بویر احمد ، فارس ، ارجان ، آریاگان ، بهبهان ، لی بانی ، مقدونیان ، جلگه ، پارس ، کالیستنس ، دربند پارس ، تکاب ، مصر ، بابل ، شوش ، نبرد گوگمل ، کردستان ، یوتاب ، اتیلا ، لویزدول ، لئونیداس ، جنگ ترموبیل ،

سورنا

پیکره ی یک خویش پارتی که انگاشت بر این است که رخساره سورنا می‏باشد

بر پایه گفتهٔ پلوتارک «سورنا در دلیری و توانایی پیشروترین پارتی/ایرانی هنگامه ی خود بود.»

سپهبد سورنا (رستم سورن پهلو) (۵۲-۸۲ پیش از زایش مسیح) یکی از سرداران دلیر سپاه ایران در هنگامه ی اشکانیان است.

مانده نبشته

برچسب ها: سورنا ، پلوتارک ، رستم ، اشک سیزدهم ، ارد نخست ، سلوکیه ، کراسوس ، روم ، اشکانیان ، ساسانیان ، اردیسور آناهیتا ، ویند هفرن ، گندفر ، سیستان ، هند ، پنجاب ، درخت آسوریک ، ژول سزار ، پومیه ، نشست لوکا ، شام ، سوریه ، آسیا ، اسپارتاکوس ، جنگ بردگان ، میان دو رود ، حران ، کاره ، فابیوس ، سنای روم ، زوبین ، پارتیزان ، هخامنشیان ، Julius ، Pompee ، crassus ، Luca ، carrhae ، Fabius ،

پرهام(=ابراهیم) نیای محمد

     تاریخ اسلام با تاریخ یهود به گونه ای پیوسته شده که جداشدنی نیست زیرا یکتاپرستی و دین اسلام مبنی بر دین پرهام است. نبشته ی سره  ی قرآن در پراکنش آیین اسلام و فراخوانی محمد (ص) به زنده گردانی آیین پرهام است به راستی گفته است که آیین اسلام یک آیین نوگرا و نو  و بدون پیشینه نیست بلکه آیین حنیف پدر محمد آیین پرهام است و در بسیاری از نشانه ها که گفتن آن ها به آیین پرهام راستی نموده و به فراخوانی به فرمانبرداری از آیین محمد نام پدر و نیای او نیز برده شده استبه افزون گزارش تاریخ شگفت انگیز یهود که که نه تنها به تاریخ اسلام آمیخته بلکه دین محمد را همان آیین پرهام دانسته، کمی ناسازگاری میان در تاریخ یهود و اسلام در جستار کشتن یکی از فرزندان پرهام پیدا می شود و اسلام به راستی گفته که آن فرزند اسماعیل است و اسماعیل بدون گمان نیای بزرگ قریش و خویش محمد پسر عبدالله است.

     در نخست اسلام بزرگنمایی بلکه ناسازگاری و ستیز شعوبیه و بزرگنمایی تازی ها و خواهان برتری آن ها ایرانیان را وادار کرده بود که بگویند محمد و نیای آن بزرگوار ایرانی و اهل شوش بوده و از شوش سفر کرده. پس قریش و فرزندان اسماعیل پسر پهام و حتا خاندان پیامبری ایرانی بودند و تازی جایداشت خودبرتربینی بر پارسیان را ندارد و ما همه از یک گروه هستیم که نیای یهود نیای مسلمین و همان نیا که پرهام بوده است ایرانی بوده است. بنابراین جستار می توانیم به پازشگونه به این پیوند اشاره کنیم و آن چنین است.

     پیمبر پرهام به راستگفت تاریخ یهود اهل «اور» بوده و اور از شهر های میان دو رود و بابل بوده و چون در پایین رود در یک پهنه ی بزرگ بوده، مرز آشکار میان آن و شوش نبوده است و چون مردم شوش که امروز در بردارنده ی گونه ی زمین شناسی ایران در جنگ های پی در پی پیروز و گاه شکست خورده بودند و بر اور و حتی بر بابل فرمان می راندند پس شعوبیه که بیشتر آن ها ایرانی بودند جایداشت داشتند که خواهان پرهام باشنده ی شوش بوده و یا باشنده ی «اور» و فرمانبر شوش بود. از این جستار می گذریم آنچه وارد شده پرهام گمانی هژده صده پیش از زایش در اور  و بابل با خانواده ی و براذرزاده ی خود لوط و پدرش تارخ سفر کرده است و دلیل سفراو به پا خواستگی بربت پرستی بوده است که داستان آن به گونه ی سره یاد شده است. او بت های بابل را به جز بت بزرگ خرد کرد و چون مردم به جستجوی بتشکن کوشیدند و دانستند پرهام چنین کرده است، از او پرسیدند و او گفت:«آن بت بزرگ آن ها  را خرد و سرنگون کرده است، از او بپرسید». گفتند:«او نمی تواند سخن بگوید»؛ گفت:«چگونه بتی را می پرستید که حتا سخن نمی تواند بگوید» و ...

     پرهام به حران رفت و پسین در کنعان که فلسطین و شهرهای کشور جایگیر اسراییل امروزی در آن جای دارد و پس از آن فرزند خود را در کودکی به صحرای حجاز و مکه برد و او هم در آن سرزمین بزرگ شد و قریش و خاندان پیامبری از ریشه ی او می باشند.

برچسب ها: محمد ، پرهام ، ابراهیم ، مکه ، حجاز ، یهود ، اور ، بابل ، اسمایل ، شعوبیه ، قریش ،

شناساندن کاخ تچرا

    


      مانده های کاخ کوچک داریوش در گل نبشته های میخی به نام تچر خوانده شده ، به پیوست تراپیدا ویژه برخی سنگ های آن به تالار آئینه نامور گردیده است . روی صخره سرشتی کوهستانی سکویی که در مرز دو متر و نیم از کف زمین آپادانا بلندتر است از تخته سنگ های بزرگ و به سامان چیده شده برفراز آن کاخ کوچک داریوش را ساخته اند.

مانده نبشته

برچسب ها: تچرا ، داریوش ، تخت جمشید ،

زیگورات چغازنبیل؛ مهایش ساخت وساز سپندینه

زیگورات چغازنبیل؛ مهایش ساخت وساز سپندینه

 

ادامه مطلب

برچسب ها: ساخت وساز ، زیگورات ، چغازنبیل ، سپندینه ، مسلمان ، کعبه ، احرام ، سنبوسه ، استوپا ، پاگودا ، ماندالا ، اسلام ، مجمع التواریخ والقصص ، کوه ، کوه سینا ، کوه زیتا ، کوه جودی ، کوه حرا ، موسی ، عیسی ، محمد ، کوه خدا ، بوگدوال ، آرامگاه ، دژ ، اشکوب ، میان دو رود ، مصر پایین ، مکزیک ، پرو ، چهار ، چلیپا ، ستون جهان ، بهشت ، مسجد ، ایوان ، پیکره ، اینشوشیناک ، ناپیراشا ، گال ، آگور نبشته ، سنگ سیاه ،

به مناسبت پنجم دی ماه روز درگذشت پیامبر آریایی

 به مناسبت پنجم دی ماه روز درگذشت پیامبر آریایی     

 

       هیچ کس هراسان و نگران نبود. او با دلی شاد و روانی خرند به همراه هفتاد و دو تن از یارانش در آتشکده ی شهرآباد و سرخوش بلخ، گرد آمده بود. او و یارانش به نماز ایستاده بودند. که به یکباره سپاه توران از پشت و ناجوانمردانه تیغ بر آن هاکشیدند و همه را کشتند. مردم هنگامی به آتشکده رسیدند که« توربراتور» کشنده ی اشوزرتشت، سوار براسب از آتشکده می گریخت.

دنباله نبشته

برچسب ها: زرتشت ، فروهر ، توربراتور ، آتشكده ، توران ، گاتها ، اهورامزدا ،

روزهای بی تقویم

 روزهای بی تقویم     

 

       شب چله ی امسال با سال های پیش یک تفاوت اساسی دارد و آن اینکه پس از چندین ماه تلاش از سوی «کانون گسترش فرهنگ ایران بزرگ» با همکاری «دیده بان یادگارهای فرهنگی و طبیعی ایران» ملی بودن این روز از سوی «شورای عالی انقلاب فرهنگی» تایید و از سال آینده در تقویم رسمی کشور ثبت می گردد. متلی قدیمی هست که می گوید:« گوشت را از ناخن نمی توان جدا کرد» به راستی فرهنگ و آداب و رسوم نیاکان یک سرزمین را نمی توان از مردم آن جدا کرد هرچند که در هیچ تقویمی نیامده باشد. ...

مانده نبشته

برچسب ها: تقویم ، زرتشت ، کورش ، شب چله ،